હું મારા પરિવાર પર બોજ છું, આવા નકામા જીવનનો જીવવાનો અર્થ શું?

ઘણી વખત જીવનમાં મોટી મુશ્કેલી આવી પડે કે વ્યક્તિ આકસ્મિક રીતે અપંગ કે પથારીવશ થઈ જાય, બીજાના આધારે જીવવાનું થાય ત્યારે એવું અનુભવે છે કે હું પરિવાર ઉપર બોજો છું, આવું જીવવાનો શો અર્થ. ત્યારબાદ આપઘાત કરીને જીવન ટૂંકાવી દેવાના વિચારો કરે છે.

એવો જ્યારે વિચાર આવે કે મારું જીવન નિરર્થક થઈ ગયું છે. પીડા ભોગવીને, દુઃખી થઈને, ડોક્ટર અને હોસ્પિટલના ધક્કા ખાઈને અંતે મરવાનું જ હોય તો સ્વેચ્છાએ રાજીખુશીથી મોતને ભેટવામાં શું ખોટું છે? હું ઘરમાં બધાને ભારરૂપ છું. ત્યારે એ વિચારવાનું કે પોતાની પાસે શું છે.

જો દેહનું કોઈ અંગ કામ ન કરતું હોય, જેમ કે આંખ, હાથ, પગ તો વિચારવું કે શરીરના બીજા ભાગો તો કામ કરે છે ને! શરીરમાં મગજ, જીભ, હાથ, પગ, હૃદય, કીડની એ બધાની કેટલી કિંમત છે! એક અંગ નથી તો તેનાથી જીવન અટકી જતું નથી. બીજું બધું સાબૂત છે, તેના આધારે જીવી જવાશે એવી હિંમત દાખવવી.

પરિવાર ઉપર બોજારૂપ છું એવી શંકા પડે ત્યારે ઘરના લોકોને જ પૂછી જોવું કે ખરેખર એમને એવું લાગે છે? એ જ લોકો કહેશે કે, “ના તમે જરાય બોજારૂપ નથી.” પછી જો આપણે મરવાની વાત કરીએ તો એનાથી ઘરના લોકોને ખૂબ દુઃખ પહોંચે છે. આપણે જ આપણા પરિવારની કોઈ વ્યક્તિ અપંગ થઈ જાય તો એમની સેવા નહીં કરીએ? તેમ પરિવાર પણ પ્રેમથી સ્વીકારી લેશે.

શારીરિક પીડા તો બધા અંગો સાબૂત હોય તેવી વ્યક્તિને પણ ક્યાં નથી હોતા. એટલે જીવન એવી રીતે ટૂંકાવી નાખવું એ કુદરતની વિરુદ્ધ ગયા કહેવાઈએ. આ આપણું આવી પડેલું કર્મ છે, તે પૂરું કર્યે જ છૂટકો.

આત્મહત્યાના ઊંધા વિચારો આવે તો તેના ખૂબ પસ્તાવા લેવા કે “આવા વિચારો કર્યા એ ખૂબ ખોટું કર્યું ને આવું ક્યારેય ના હોજો.” આ બધું મનનું ડિપ્રેશન છે.

જેમ મરણથી ડરે તે કાયર છે, તેમ જીવનથી ડરે તે પણ કાયર છે! કુદરતી રીતે મૃત્યુ આવશે તો આપણે તૈયાર છીએ એવો અભિગમ રાખવો. અત્યારે જે પરિસ્થિતિ છે તેને આનંદથી પસાર કરે તે ખરા શૂરવીર.

મનુષ્ય જીવન બહુ દુર્લભ છે. એમ આપઘાત કરીને મરી જવાથી કેટલાય અવતારો સુધી મનુષ્ય જીવન પ્રાપ્ત નહીં થાય, અથવા મળશે તો પણ ફરી ફરી આમ આપઘાત કરીને મરવાનો વખત આવશે. એટલે આ મહામુશ્કેલીથી મળેલો મનુષ્યદેહ સાર્થક કરવો.

આત્મજ્ઞાનનો રસ્તો

આત્માનું જ્ઞાન પ્રાપ્ત થાય તો ગમે તેવી પરિસ્થિતિમાં પણ આનંદથી જીવવાની દિવ્યદૃષ્ટિ મળી જાય છે. આત્મા પોતે જ અનંત શક્તિ, અનંત સુખ, અનંત ઐશ્વર્ય, અનંત વીર્યનું ધામ છે. આપણે પોતે જ તે સ્વરૂપે છીએ. આપણે દેહ સ્વરૂપે છીએ જ નહીં. એવું જ્ઞાન પ્રાપ્ત થાય પછી આ દેહને મુશ્કેલી આવે તો તેનાથી પોતે આત્મારૂપે જુદા છીએ તેવો અનુભવ થાય છે.

એવા ઘણા લોકો જેમને શારીરિક મુશ્કેલીને કારણે ડિપ્રેશન રહેતું હોય કે આપઘાતના વિચારો આવતા હોય તેઓ આત્મજ્ઞાન મેળવીને ખુમારીથી જીવે છે.

લંડનમાં એક બહેનને આંખોમાં કોઈ બીમારીને કારણે સંપૂર્ણ અંધાપો આવી ગયો હતો. તેમને પતિ અને બે બાળકો હતા. પતિ-પત્ની જે બિઝનેસ સાંભળતા હતા તે પણ બંધ કરવો પડ્યો હતો. એટલે એમને સતત અંદર ભોગવટો હતો કે મારું જીવન નકામું ગયું, મારા બાળકોનું શું થશે? હું કશું કરી નહીં શકું, ઉપરથી પરિવારને બોજારૂપ છું.

તે વખતે તેમને ટીવી ઉપર સત્સંગનો પરિચય થયો. એ સાંભળતાં સાંભળતાં એવો સંજોગ મળી ગયો કે આત્મજ્ઞાની પૂજ્ય નીરુમા પાસેથી પતિ-પત્નીને આત્મજ્ઞાન પ્રાપ્ત થયું. ત્યારબાદ એ બહેનના જીવનનો નવો ધ્યેય બંધાયો કે આત્મા માટે જ આ જીવન જીવવું છે. પરિવારનો પણ સહકાર હતો. તેમને બાકીનું જીવન આનંદથી પસાર થાય તેની સાચી સમજણ મળી.

હું મારા પરિવાર પર બોજ છું, આવા નકામા જીવનનો જીવવાનો અર્થ શું?

આત્મજ્ઞાનનો રસ્તો

ક્વિક લીંકસ

મીડિયા

અન્ય સાઈટ